7 Ocak 2009 Çarşamba

Bir şeye sahip olarak mutlu olmak.
Bir yerde olarak mutlu olmak.
Başarıyla mutlu olmak.
Çok para sahibi olarak mutlu olmak.
Mutlu olmak için aslında kafamızda hepimizin oluşmuş olan belli kalıplar var.

Ancak hayatta esas mutluluğu belki de küçük bir kızdan öğrendim. "If you are happy, then I'm happy!"

Yani mutluluğun esas sırrı başkalarının da mutlu olmasından geçiyor. Mutluluğu bulabilmek için bin dereden su getirmeye çalışan biri, esasında mutsuz kalmaya mahkum oluyor. Ve de etrafındakileri de bu mutsuzluk girdabına çekiyor.

Oysaaaa. Sade ve basit, ufacık bir olayın seni mutlu edebileceğini kabul edersen, o zaman hergün, her yerde mutlu olabiliyorsun. O zaman da her an mutlu olabileceğini öğreniyorsun. İş aslında her an mutlu olabileceğini bilmekte. Bu sayede de görüyorsun ki, mutlu olabilmek için tek şeye ihtiyacın var; o anı biriyle paylaşmak, o anda aynı olaydan beraber mutlu olmayı öğreniyorsun.

Sade ve basit... Ufacık birşey.... O an...

Çetin Altan'ın bir sözü varmış (internetin yalancısıyım):
"Başarı bireyseldir, ancak mutlu olmak için en az iki kişi şarttır."

Bence öyle....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder