Bu "şehirde yaşam" konusunda son günlerde birçok yazı resim geliyor önüme.
"Yağmurda temizlenmek" ise benim çook eskilerde hatırladığım bir büyüğümün sözüdür. İzmir'de büyüdük, şanslıyız. Biz küçükken yağmur yağdığında ıslanırdık. Ama koşuşturmazdık, ıslana ıslana. yavaş yavaş yürürdük. Vapura biner, alt kata inerdik (bunu çoğu insan yapmamıştır, artık yasak). Eve girerken burnumdan sular şıp şıp akardı. Islanırdık ama temizlenirdik sanki. Hava temizlenirdi, dünya temizlenirdi, biz temizlenirdik.
Yağmuru paylaşırdık hayatla... Hayatımızın bir parçası olurdu, ondan kaçmazdık.
Yağmurun kokusunu da özledim, artık o da silindi gitti hayatımızdan. Arada motorla gezinirken şehrin dışında alıyorum o kokuyu yine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder