Sabahtan akşama insanın havası (duygu ve düşünceleri) nasıl da değişiyor. Bugün uzun zamandır aklımda olan bazı konular üstüme geldi sabah sabah. Sıkıldım taii ki. Arkadaşlarımla buluşacağım, atmaya çalıştım aklımdan. Olmadı.
İlk ben masaya oturdum Alsancak’ta sahilde, kimse gelmemişti daha. İzmir’de uzun zamandır yoktum, sabah yağan yağmurun ardından pırıl pırıl bir hava. Cıvıl cıvıl insanlar. Bense düşünceliyim. Aklımı boialtamıyorum. Düşünceli düşünceli bakınırken geldi ilki.
Uzun zamandır görmediğim dostlarımdan dördünü gördüm bugün. İçimde birşeyler değişti, derdimi unuttum diyemem ama sanki birileri onlara bazı şeyler söyletti. Bir ışık yandı içimde. Yapmayı düşündüğüm şeler birden bire döküldü ağzımdan, “olur yahu ..” deyip bana bazı fırsatlardan bahsettiler.
Bir değişik oldum ben bugün. İzmir’in havası, eski dostlar...
Aklıma gelen tek söz;
“Kahve - kahvehane bahane, gönül muhabbet ister”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder