Küçük mutlulukları bulabilmek....

Bugün mutluyum çünkü;
1. Sabahın köründe kalkıp birine yardım eli uzattım. Neredeyse 17 sene önceki halime.
2. Spor yaptım.
3. Birine portakal suyu ısmarladım.
4. Belki birinin beni affetmesini sağladım.
5. Aşkımı tazledim.

Mutluluk anahtarı

İnsanlar her zaman mutsuzluk yaratan olaylar ya da insanlarla karşılaşırlar. Hayatın tadı tuzu bu. Bilinen bir şey var ki insanın olumlu tavra dönebilmesi için, kendisinin mutlu olduğu bir yerde hissetmesi gerekmektedir. Dönmek için ise bir hayal, bir imaj, bir resim, bir tetik gerekir yani.
İşte bu resim, bildiğim kadarıyla bazı arkadaşlarımın pazartesi sendromunu atmalarında yardımcı olacak.
Sizin resminiz ne?

Şans işte yine işler yolunda :)

Bugün çok güzel birşey oldu, son zamanlarda çözmek istediğim bir konu vardı, kolay olmadı çözümü bulmak, aslında çözdüm diyemem henüz ama çözme yolunda harika bir adım attım.
Nasıl mı oldu???

Birisine yardım etmek istiyordum.
Bir başka arkadaşımın yardım istedi.
Bir başka arkadaşımın yardım aldığını öğrendim.
Bir başka arkadaşım da yardım etmek istediğni söyledi.
Yakında hepsini tanıştıracağım.

Bu nasıl mı oldu, devamlı aklımdaydılar, devamlı onlara nasıl yardımcı olabilirim diye düşünüyordum. Belki çözüm bendeydi belki de başka yerde??? Ama devamlı kafamdaydı.
Olur ya sanki bir anda kafamda bir ampul yandı, ve belki farklı bir zamanda oluşmayacak bir şeyin tohumlarını attım.
nasıl mutluyum anlatamam, insanlara yardımcı olabilmek, çok güzel.

MUTLULUĞUN GİZİ

Bir tüccar Mutluluğun Gizi'ni öğrenmesi için oğlunu insanların en bilgesinin yanına yollamış. Delikanlı bir çölde kırk gün yürüdükten sonra, sonunda bir tepenin üzerinde bulunan güzel bir şatoya varmış. Söz konusu bilge burada yaşıyormuş.
Bir ermişle karşılaşmayı bekleyen bizim kahraman, girdiği salonda hummalı bir manzarayla karşılaşmış: Tüccarlar girip çıkıyor, insanlar bir köşede sohbet ediyor, bir orkestra tatlı ezgiler çalıyormuş; dünyanın dört bir yanından gelmiş lezzetli yiyeceklerle dolu bir masa da varmış. Bilge sırayda bu insanlarla konuşuyormuş ve bizim delikanlı kendi sırasının gelmesi için iki saat beklemek zorunda kalmış.
Delikanlının ziyaret nedenini açıklamasını dikkatle dinlemiş bilge, ama Mutluluğun Gizi'ni açıklayacak zamanı olmadığını söylemiş ona. Gidip sarayda dolaşmasını kendisini iki saat sonra görmeye gelmesini salık vermiş.

"Ama, sizden bir ricada bulanacağım", diye eklemiş, delikanlının eline bir kaşık verip sonra bu kaşığa iki damla sıvıyağ koymuş. "Sarayı dolaşırken bu kaşığı elinizde tutacak ve yağı dökmeyeceksiniz."

Delikanlı sarayın merdivenlerini inip-çıkmaya başlamış, gözünü kaşıktan ayırmıyormuş. İki saat sonra bilgenin huzuruna çıkmış.

"Güzel, demiş bilge, peki yemek salonumda ki acem halılarını gördünüz mü?
Bahçıvan Başı'nın yaratmak için on yıl çalıştığı bahçeyi gördünüz mü?
Kütüphanedeki güzel parşömenleri fark ettiniz mi?"

Utanan delikanlı hiçbir şey görmediğini itraf etmek zorunda kalmış. çünkü bilgenin kendisine verdiği iki damla yağı dökmemeye çabalamış, başka bir şeye dikkat edememiş.

"Öyleyse git, evrenimin harikalarını tanı", demiş ona bilge, "oturduğu evi tanımadan bir insana güvenemezsin."

İçi rahatlayan delikanlı kaşığı alıp sarayı gezmeye çıkmış. Bu kez, duvarlara asılmış, tavanları süsleyen sanat yapıtlarına dikkat ediyormuş. Bahçeleri, çevredeki dağları, çiçeklerin güzelliğini, bulundukları yerlere yakışan sanat yapıtlarının zarafetini görmüş. Bilgenin yanına dönünce gördüklerini bütün ayrıntılarıyla anlatmış.

"Peki sana emanet ettiğim iki damla yağ nerede?" diye sormuş bilge.

Kaşığa bakan delikanlı, iki damla yağın dökülmüş olduğunu görmüş.

"Peki", demiş bunun üzerine bilgeler bilgesi, "sana verebileceğim tek bir öğüt var: Mutluluğun Gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan."

Bu hikayenin bir başka versiyonunu da okumuştum. Onda gül bahçesini dolaşıyordu genç. Şu koşturmcalı dünyamızda, etrafımızdaki güzellikleri görmeden yaşıyoruz. Son günlerde "metrodaki kemancı" olayı da bunu yeniden insanların önüne serdi.
Beceri, o kaşıkla etrafın güzelliklerinin farkına varabilmek.

Mutlu olmak için "mutsuz" ne demek bilmek gerek.

Mutsuz olan insanın içinden gelen bir olumsuzluk vardır. Devamlı, eksik olarak gördüğü her ne ise, o yüzden mutsuzdur. Mutsuz olduğu gibi, bunun eksikliğinin sebebini de başkasına yükler, sorumluluğu da ona atarsa, mutsuzluğu yaymış olur. Dır dır yapar, söylenir durur.

Sıkkınlığı, ataleti atın...

Canınız mı sıkılıyor? Hem de sadece bir şeye değil, şöyle genel bir şekilde. Birşey yapmak istemiyormusunuz? Ya da bir şekilde kaçıp gitmek mi geliyor içinizden?
Tamam daralmışsınız. Belli ki sizin elinizi kolunuzu bu şekilde bağlayan, enerjinizi çalan birşey var.
Aslına bakarsanız, bu psikolojik durumdan çıkmanızı sağlayacak çözümü biliyorsunuz, ama yapmıyorsunuz. Doktorluk bir durum değil. Sizin kafanızın içerisinde yapmak zorunda olduğunuz ama yapmak istemediğiniz, ya da yapmaktan çekindiğiniz bir konu var. Napıyorsunuz, herkes gibi erteliyorsunuz onu değil mi?
İşte çıkarın listenizi koyun önünüze, en yapmak istemediklerinizi hemen listenin başına çekin. Önceliği onlara verin. Ertelemeyin, daha fazla enerjinizi çalmasına izin vermeyin. Ve kurtulun onlardan.
www.eatthatfrogmovie.com adresine gidin ve bu kitapla ilgili kısa filmi izleyin.
Başarılı insanlar işte bu şekilde aslında ufak farklılıklar ile gerçekten farklı oluyorlar. Mutluluğunuza ulaşmak için bu şekilde sıkıntılardan kurtulmak gerekli. Olumlu tavrın arkasındaki büyü bu.

Kendinize Huzur Verin!

Mutlu olmak için huzur lazım.
Bu dünya bize huzur vermek için yapılmamış sanki. İnsanlar hep bizi huzursuz etmek için çabalıyor, devamlı birşeyler problemli şekilde bize geliyor.
Ben insanlara şunu söylüyorum:
Problemin ne?
Özellikle bunu soruyorum çünkü problem onun problemi, benim olmamalı. Bu sayede kendimi huzurlu seviyede tutmaya çalışıyorum. Her zaman olmuyor ama işe yarıyor.

Yağmurda temizlenmek

Bu "şehirde yaşam" konusunda son günlerde birçok yazı resim geliyor önüme.
"Yağmurda temizlenmek" ise benim çook eskilerde hatırladığım bir büyüğümün sözüdür. İzmir'de büyüdük, şanslıyız. Biz küçükken yağmur yağdığında ıslanırdık. Ama koşuşturmazdık, ıslana ıslana. yavaş yavaş yürürdük. Vapura biner, alt kata inerdik (bunu çoğu insan yapmamıştır, artık yasak). Eve girerken burnumdan sular şıp şıp akardı. Islanırdık ama temizlenirdik sanki. Hava temizlenirdi, dünya temizlenirdi, biz temizlenirdik.
Yağmuru paylaşırdık hayatla... Hayatımızın bir parçası olurdu, ondan kaçmazdık.
Yağmurun kokusunu da özledim, artık o da silindi gitti hayatımızdan. Arada motorla gezinirken şehrin dışında alıyorum o kokuyu yine.

Dali!

Bugün Dali'yleydik. İnanın insanı etkileyen bir sergi. Hatta darmadağan olup çıktım.

Bir harika eser; Destino (Salvador Dali ve Walt Disney), orada izledik. Nerelere götürdü beni anlatamam.
Dali'nin çalışmaları içerisinde kaybolurken, aklımda kalan birkaç cümlesinden biri:
"6 yaşında şef olmak istiyordum. 7 yaşında Napoleon olmaya karar vermiştim. O yaşımdan sonra ise, en büyük emelim Salvador Dali olabilmekti."

Orada günlüğünden birkaç satır vardı; hatırladığım kadarıyla konservatura gitme konusunda isteğini yazmış. Daha ilk dakikalarda o günlüğü okurken, o isteğinin gücünü hissettiriyor. Sonrasında karşılaştığınız çalışmalarında yaratıcılığıyla sizi şaşırtırken aslında şunu söylüyor; aslında gerçek sadece olayı nasıl düşlediğiniz, algıladığınız.

Yani neyi nasıl düşlerseniz o sizin gerçeğiniz.

Mutluyum!

Gün içerisinde bizi mutlu eden olaylar
1. Sabah kalktığınızda sağlıklı hissediyorsanız,
2. Aynaya baktığınızda güzeli görüyorsanız,
3. Giyindiğinizde ufak detaylardan mutluysanız,
4. Akşam oluncaya kadar bir şeyin olmasını umuyorsanız,
5. Gün içerisinde birine sebep olmadan "günaydın, nasılsın?" diye sorduysanız,
6. Akşam olduğunda, bugün şunu başardım diyebiliyorsanız,
mutlu olmak için çok sebebiniz var demektir.

İnsanlar mutlu doğar, ama bunu anlamaları uzun yıllar alır diyordu bir yazar. Evet mutlu bir hayatımız var, onu bırakmayalım.

Sevmek ve paylaşmak

Sevmek aslında düşündüğünüz gibi oturup yapılacak birşey değildir. Sevmek bir eylemdir. Sevdiğinizi göstermeniz için en güzel davranışlardan biri ise paylaşmaktır. Bu da mutluluğun sırlarından biri işte....

ICE AGE 3 Trailer, paylaşma ve sevgi üstüne (HAHAHA)


Ice Age 3 (2009) Trailer #2 (HQ) - Funny videos are here

"Mutlu olmak istiyorsan, ol!"

Leo Tolstoy'un bu sözü aslında çok da derin. Belki anlamak zor, belki kolay. Ben biraz ne aladığımı yazayım.

Öncelikle şunu kabul edelim, şehir hayatı aslında çoğunluğun mutsuzluğundan azınlığın mutlu olması üzerine kurulmuş. Yani etrafımızdaki koşullar çoğu kez çoğumuza mutsuzluk verme durumunda.

Mutlu olmak için yapılabilecek 2 şey var, ya mutlu olmak için harekete geçersin, ya da beklersin.

İşte konuyla ilgili bir film: Schweppes Short Film Festival'inden [Signs].

Bir kişi ise facebook'a koymuş bile.

Etkileyici, birçoğumuz kendimizden birşeyler bulabiliriz bu kısacık filmde. En kritik konuysa aslında hayatta mutlu olabilmek için dışarıdan birşeyler bekliyor olmamız.

Bence beklemeyelim, mutlu olmak için harekete geçelim.

Harekette bereket var...

Harika bir haftasonu; güzel kahvaltılar, arkadaşlarle beraber toplantılar, doğumgünü kutlaması.
Geçtiğimiz günlerde uzun zamandır görmediğim birçok arkadaşımla beraber olduk.
Bir kaç gündür de spor yapmaya başladım yeniden. Spor beni yeniliyor resmen. Evet gerçekten ilk günler acıyla ağrıyla geldim eve. Biraz önce görüştüğüm arkadaşım birisi de Kartepe'de ilk kayağı yapmış, "şimdi evde acılar içindeyim" dedi. Ama mutlu :)
İşte mutlu olmanın bir püf noktası da bu. Hareket etmek gerek, spor yapın.
Çok eskiden bir hocam şunu söylemişti.

İnsanın üç tip enerjisi vardır. Biri kafa enerjisi, bunun için sağlıklı bilgi edinmek, okumak ve düşünmek gerekir demişti. Bir başkası ise duygusal enerjidir, insanın olumlu olması güzel duygularla dolu olması gerek (söyliyeyim o zamanlar duygusal zeka falan yoktu hayatımızda). Ve de en sonuncusu ve güzeli fiziksel enerji. Yani sağlam vucut lazım :)

İşte buna en güzel örnek PEN.
Pen bizim Koh Pha-ngan'da Haad Yao plajında kaldığımız yerdeki çalışanlardan biri. İnanılmaz bir çocuk. Laos'lu. Günde 120 baht alıyor (yaklaşık 6 lira) Ama çocukta bir enerji var, ama sadece hareketli anlamında demiyorum. Muhabbet ediyor, ilgileniyor, işini sakince ve düzgün yapıyor. İnanılmaz bir keyif ve sakinlikle, yaşıyor.
Yaşamak için bu enerjiler lazım, içinizdeki enerjiyi keşfetmemiz lazım.
(FOTO: Kıvılcım Pınar - Pen akşam şovundan hemen önce.)

İnsanlarla beraber olmak gerek...

Çok güzel bir gecenin ardından aklımda kalan en önemli şey şu oldu...
Uzun zamandır göremediğim, gerçekten özlediğim insanlar var...

Ne bu işten eve, eveden markete, ordan buraya koşuşturmaca?
Yahu esas istediğim arkadaşlarımla konuşmak, dertleşmek, geyik yapmak ve gülmek...

"Nasılsın, nerdesin sen?"
"Tayland'daydık, sen?"
"Geçenlerde senin evin ordaydım!"
"Neden gelmedin? Bak ara beni, 7'de evde oluyorum, goruselim."

Nasıl da insan enerji topluyor. Aslında sadece herkes birbirine o güzel enerjiyi veriyor, paylaşıyor, enerji de paylaşıldıkça azalmıyor, çoğalıyor.

Mutlu etmek = Mutlu olmak

Aynı nasıl mutlu olacağınızı bildiğimizi sandığımız gibi, başkalarının neden mutlu olacağını da bildiğimizi sanıyoruz...
Yani benim yiğenim, şu bebeği alırsam mutlu olur, ya da şu şekeri, arkadaşıma şu hediyeyi alırsam mutlu olur,
sevgilime şu giysiyi, eşime şu pırlantayı alırsam ....
Aslında mutluluğumuzu nasıl da nesnelleştiriyoruz.
İnsanları mutlu etmek isteyenlere ufak ipuçları.....

Onlarla konuşun, onlara sorun, onları dinleyin... Size onları neyin mutlu edeceğini söyleyeceklerdir Mesela ben yiğenimle beraber olup parkta bisiklete binersek ona en büyük mutluluğu veriyormuşum. Ona aldığım hediye giysilerle değil. Bana bunu söylediğinde o kadar çok etkilendim ki, herkesin esasında birbirine ne kadar uzak kaldığını anladım. Yaşamdan - insanlığımızdan - duygularımızdan uzaklaşmışız.. Hadi onları bulalım..

Bir şeye sahip olarak mutlu olmak.
Bir yerde olarak mutlu olmak.
Başarıyla mutlu olmak.
Çok para sahibi olarak mutlu olmak.

Mutlu olmak için aslında kafamızda hepimizin oluşmuş olan belli kalıplar var.

Ancak hayatta esas mutluluğu belki de küçük bir kızdan öğrendim. "If you are happy, then I'm happy!"

Yani mutluluğun esas sırrı başkalarının da mutlu olmasından geçiyor. Mutluluğu bulabilmek için bin dereden su getirmeye çalışan biri, esasında mutsuz kalmaya mahkum oluyor. Ve de etrafındakileri de bu mutsuzluk girdabına çekiyor.

Oysaaaa. Sade ve basit, ufacık bir olayın seni mutlu edebileceğini kabul edersen, o zaman hergün, her yerde mutlu olabiliyorsun. O zaman da her an mutlu olabileceğini öğreniyorsun. İş aslında her an mutlu olabileceğini bilmekte. Bu sayede de görüyorsun ki, mutlu olabilmek için tek şeye ihtiyacın var; o anı biriyle paylaşmak, o anda aynı olaydan beraber mutlu olmayı öğreniyorsun.

Sade ve basit... Ufacık birşey.... O an...

Çetin Altan'ın bir sözü varmış (internetin yalancısıyım):
"Başarı bireyseldir, ancak mutlu olmak için en az iki kişi şarttır."

Bence öyle....

Geriye Kalan İzler

Bembeyaz un gibi kumlar, yesil-mavi deniz, inanilmaz bir doga, manavda hic tanimadigin meyveler...
Bunların hepsi cok guzel ama su an geriye baktigimda aklimda kalan en guzel seylerden biri,
insanlarin suratindaki o icten gulumseme...
Gunde 4-5 $ para kazanip, fazlasıyla calisip ama bunun tadini cikarmak..
Belki bu buyuk sehirlerde unuttugumuz en onemli seylerden biri...
Anın tadını cıkarmak, gecmisin yada gelecegin değil...
Kim biliyor ki sonrasını ya da gecmis bize ne katiyor...
Nefes aldığımızın farkında varmak, daha buyuk bir mutluluk yok..

İnsanlara "Yarın nerede uyanmak istersiniz?" diye soruluyor.
Aslında mutluluğu hayal etmeleri için çok basit bir fırsat değil mi bu?
Cevaplar ise çok düşündürücü. Böyle mi oldu insanlar gerçekten?


Fifty People, One Question: Brooklyn from Crush & Lovely on Vimeo.

Mutluysan mutluyum!

Bunu ben söylemedim. Tayland gezimizde bir ufak kız çocuğu söyledi. Bunun gibi birçok ufak ama güzel an yaşadık, yaşandı.

Bu gezi beni çok etkiledi, enerjiyle - gerçek yaşam enerjisiyle döndüm. Benimle beraber olan herkesi öylesine etkiledi ki bu gezi, orada yaşananları silinmeden aktarmak istedim. Hatta yaşatmak istedim.Tayland'da yaşamı, yaşayanları, yaşananları....

Uzun zamandır yapmakta olduğum bir birikim var. İnsanlara yardımcı olmak için birşeyler biriktirmeye çalışıyorum, birşeyler yazıyorum. Burada artık, insanların mutlu olmalarına yardımcı olmak amacıyla, ne varsa elimde paylaşmaya karar verdim.

Mutluysanız, mutluyum.

(Foto: Kıvılcım Pınar)